Na een hele lange poos van radiostilte kan ik mededelen nog wel te bestaan. Ik heb een hele lange tijd niet gepost, omdat het gewoon even niet goed met me ging, en ik geen idee had hoe dit te uiten.
Er gebeurt momenteel voor mijn gevoel van alles in mijn leven, en ik heb hier niet altijd grip op. Ik wil niet diep op de details ingaan, maar ik heb dagen gehad dat ik niets anders kon dan huilen. Ook sliep (slaap) ik heel slecht, soms misschien maar 2 a 3 uurtjes per nacht. Daarnaast ben ik door m’n rug gegaan, en toen was het eindelijk tijd voor de huisarts. Een grote huilbui daar, en toen was het duidelijk, hier moest ik iets aan gaan doen. Dus, doorverwijzing voor de fysiotherapeut, en de psychologe. De fysio is al hard met me bezig, de psychologe moet ik nog steeds bellen, want ik vind het verdomme dood eng. Wat moet ik tegen zo iemand zeggen? Ik neem me elke keer voor het te gaan doen, maar goed, volgende week moet het!

Ook kwam er nog even een studiereisje Turkije tussendoor, wat wel echt he-le-maal geweldig was, en waarvan ik zeker ook ooit nog eens de verhalen en foto’s ga posten, maar nu even niet. Oke misschien toch maar een beetje. Ik ben eind oktober met school een weekje naar Alanya en Side geweest, om daar het massatoerisme te ontdekken en een aantal trainingen te volgen. Nou Alanya was mooi kut, allemaal achterlijke mannen daar die mij gewoon constant lastig vielen, van achtervolgingen tot aan je proberen te zitten. Side was beter, nog steeds was ik de lokale atractie, ja wat wil je.. blauwe ogen en gesluierd.. drama! maar het was wel een stuk rustiger. Ook heb ik er echt heel erg van genoten even lekker weg, aan de zee met 30 graden te zitten. En dat eind Oktober. Maar goed, de rest van de verhalen volgt zeker nog

En nu, nu heb ik weekend, en ga ik zo eerst maar eens mijn gebeden doen (die er overigens ook geheel bij in schieten en door tijdsgebrek, en door er gewoon de energie niet voor hebben, wat er uit eindelijk voor zorgt dat ik me nog rotter voel.. zo doe je ze altijd netjes op tijd, zo doe je niets..), dan zorgen voor een bordje eten, en vanavond ga ik lekker zappen en een boekje lezen. Goed idee of niet?

Fijn weekend!

Dinsdag heb ik mijn eerste gesprek in het ziekenhuis gehad voor m’n maagproblemen. Ik heb het al wel eens verteld, maar voor degene die dat nog niet wist: ik heb al ongeveer anderhalf jaar ontzettend veel pijn aan m’n maag. Niet elke dag hoor, maar zo nu en dan. Dan krijg ik ontzettende kramp in m’n maag en heb ik echt heel veel pijn. Ik kan me dan amper bewegen en kan wel huilen dan (doe ik ook ) op andere momenten ben ik juist heel erg misselijk en heb ik last van brandend maagzuur, waardoor ik bijna niet kan eten en ik constand het gevoel heb dat ik moet overgeven. Heel fijn allemaal. De dokter heeft nooit wat kunnen vinden, dus het was nu tijd voor het ziekenhuis. Maar goed, daar konden ze zo op het eerste gezicht ook niets vinden dus ik krijg volgende week woensdag een echo en ik heb bloed laten prikken.
Toen woensdag, mocht ik naar de dokter. Ook eindelijk! Ik heb al 2 jaar ontzettende jeuk aan m’n handen, voeten en soms benen. Mijn oude huisarts stuurde me altijd weg met “het zal wel schimmel zijn” en een creme. Nu heb ik hier eindelijk een nieuwe huisarts en eeeindelijk kreeg ik de bevestiging dat ik gewoon eczeem heb. Nu met de nieuwe creme enzo is de jeuk weg. en gaat het veel beter

Zoals je hoort, het gaat lekker met mij haha. Morgen (ja dit komt er ook nog bij) ga ik m’n bril ophalen. Ja, Jorien krijgt een bril. Niet voor “forever” maar voor de colleges, auto, bioscoop. Voor veraf dus. Ik ben best wel benieuwd eigenlijk hihi.
Nou goed, ik post een foto dit weekend! Ik ga nu even rustig dancing queen verder kijken, want ik ben ontzettend misselijk.

Dus, vandaag ging ik, vol goede moed!!, naar de tandarts toe
Ten 1e was m’n eigen tandarts op vakantie, dus ik moest naar een vervangende (wat achteraf allemaal lieve dames waren hoor!) maar ach, ik werd vanmorgen wakker zonder pijn dus ik dacht, dat komt wel goed…
Dacht ik dus
Ik kwam binnen en mocht gaan liggen in een rode stoel, in een vrij rood en roze kamer.. en daar was mijn tandarts.. MET roze handschoenen. Ze kwam er eerst niet uit wat er was omdat ik het niet voelde als ze klopte op m’n tand, koud en warm testen werd het ook niet (maar ja, er was wel wat want de pijn zat nu in m’n kaak en nek) dus dan maar een foto maken… Nou goed, de foto liet niets te raden over, alles was hardstikke ontstoken dus dat werd een wortelkanaalbehandeling en, let op.. ZONDER verdoving jaja, ik ben een doorzetter haha.
Nee, de verdoving was gewoon niet nodig omdat alles al dood was zei de tandarts, en omdat ik dat al eerder gehad had, wist ik dat ze gelijk had (ja, ik ben sinds een jaar ong. gezegend met een mooie stifftand omdat de andere er spontaan uitgevallen was haha ook alles dood) dus nou goed. Zij die tand open gemaakt, daar was inderdaad de rotte lucht van een dood iets. En toen ging ze aan de gang met d’r stokjes enzo alles schoonmaken. Toen een noodvulling er in.. en ja, alles ging nogsteeds zonder enige pijn.
Toen mocht ik gaan (naja, naar nog even 131,60 euro betaald te hebben voor deze grap) en toen begon het drama..
Pijn, niet normaaaal!! Ik wist niet meer hoe ik het had. Ik thuis, huilen bij mamma, maar ja die moest weg. En dat was maar beter ook! Ik was aan het gillen, springen, schreeuwen, nog meer huilen. Haha uit eindelijk ben ik maar met Jock (= hondje..) in bed gaan liggen. Dan kon ik me tenminste ergens anders op richten. Uit eindelijk ben ik na anderhalf uur met Jock (en de knuffel pinguin ) in slaap gevallen en toen ik wakker werd voelde ik me al een stuk beter en was de pijn zo goed als weg.

Dus, ik als een speer naar de winkel want tsja ik ben ook nog eens ongesteld en ik kon niet normaal chocola enzo eten haha dus ik een zak banaantjes gehaald en tsja.. die is nu zo goed als wat op dus uit eindelijk.. hoera voor de tandarts!