En toen ging het even niet zo goed meerPosted on November 14th, 2008 @ 5:43 pm
Na een hele lange poos van radiostilte kan ik mededelen nog wel te bestaan. Ik heb een hele lange tijd niet gepost, omdat het gewoon even niet goed met me ging, en ik geen idee had hoe dit te uiten.
Er gebeurt momenteel voor mijn gevoel van alles in mijn leven, en ik heb hier niet altijd grip op. Ik wil niet diep op de details ingaan, maar ik heb dagen gehad dat ik niets anders kon dan huilen. Ook sliep (slaap) ik heel slecht, soms misschien maar 2 a 3 uurtjes per nacht. Daarnaast ben ik door m’n rug gegaan, en toen was het eindelijk tijd voor de huisarts. Een grote huilbui daar, en toen was het duidelijk, hier moest ik iets aan gaan doen. Dus, doorverwijzing voor de fysiotherapeut, en de psychologe. De fysio is al hard met me bezig, de psychologe moet ik nog steeds bellen, want ik vind het verdomme dood eng. Wat moet ik tegen zo iemand zeggen? Ik neem me elke keer voor het te gaan doen, maar goed, volgende week moet het!
Ook kwam er nog even een studiereisje Turkije tussendoor, wat wel echt he-le-maal geweldig was, en waarvan ik zeker ook ooit nog eens de verhalen en foto’s ga posten, maar nu even niet. Oke misschien toch maar een beetje. Ik ben eind oktober met school een weekje naar Alanya en Side geweest, om daar het massatoerisme te ontdekken en een aantal trainingen te volgen. Nou Alanya was mooi kut, allemaal achterlijke mannen daar die mij gewoon constant lastig vielen, van achtervolgingen tot aan je proberen te zitten. Side was beter, nog steeds was ik de lokale atractie, ja wat wil je.. blauwe ogen en gesluierd.. drama! maar het was wel een stuk rustiger. Ook heb ik er echt heel erg van genoten even lekker weg, aan de zee met 30 graden te zitten. En dat eind Oktober. Maar goed, de rest van de verhalen volgt zeker nog
En nu, nu heb ik weekend, en ga ik zo eerst maar eens mijn gebeden doen (die er overigens ook geheel bij in schieten en door tijdsgebrek, en door er gewoon de energie niet voor hebben, wat er uit eindelijk voor zorgt dat ik me nog rotter voel.. zo doe je ze altijd netjes op tijd, zo doe je niets..), dan zorgen voor een bordje eten, en vanavond ga ik lekker zappen en een boekje lezen. Goed idee of niet?
Fijn weekend!
3 Comments
Nieuws · Gedachtes · Slechte tijden · Dagelijks leven · Reizen · Gezondheid
’s avonds gebeld over waar de auto was, garage onbereikbaar.. hele nacht met de hulpdienst in Nederland gebeld. “Ja, we kunnen niets doen meneer.” Dus, ik ben zaterdag ochtend met m’n Italiaanse buren mee naar het vliegveld van Genova gereden (tsja, ik ging immers naar huis haha) en mijn ouders wachten en proberen. Uit eindelijk belde pappa toen ik op Schiphol was, dat ze pas maandag naar huis zouden kunnen… hopelijk. Onvoorstelbaar, en dat alleen om een band.
