Wat is het toch met mij dat ik altijd na 12 uur ’s nachts blog? Ben ik dan pas op m’n top?
Ik ben altijd iemand geweest die pas laat sliep/slaapt. Volgens mijn moeder al vanaf baby af aan. Zodra het rond een uur of 9 was, en ik eigenlijk moest gaan slapen werd ik actief. In mijn kinderjaren was ik ook altijd tot ’s avonds laat aan het rondspoken. Ik was niet zo’n kind dat je rond een uur of 7 in bed had. Ik was wel boven, maar slapen ho maar. Nu was het vroeger zo dat ik altijd samen met mijn zusje Mariette op 1 kamer sliep (we deelden de zolder) en ik als grote zus zijnde las dan altijd nog boekjes vol, we speelden met knuffels, lagen bij elkaar te giebelen in bed of keken stiekem nog naar ons kleine zwart/wit tv-tje die we toen op Mariette haar bureau hadden staan. Daarna gingen we altijd in bed liggen en moest ik Mariette in slaap praten. Nu was dat simpel, ze sliep altijd zo. Ik daarin tegen absoluut niet. Ik had een dakkapel aan mijn kant van de zolder met een grote vensterbank en daar heb ik dan ook ’s avonds laat uren lang doorgebracht, naar buiten kijkend, naar de sterren. Ja, daar had ik als kind zijnde al liefde voor, sterren. Nu nog steeds, zodra ik ze zie begin ik mensen sterrenbeelden aan te wijzen, planeten te zoeken enzovoorts. Geweldig toen we verhuisden naar het huis waar we tegewoordig wonen werd het nog beter, ik kreeg een balkon. Dat kijkt nog veel makkelijker sterren. Maar goed, een nachtmens ben ik nu nog steeds. Eigenlijk heel ongezond ik bedoel het is momenteel, 0.35 en ik zit hier, met mijn oude haast verroeste laptop, met een half oog naar sex and the city te kijken, en een weblog te schrijven. Toch weet ik wel goed wat ik zo aantrekkelijk vind aan de nacht behalve de sterren. De stilte. Geen lawaai van buiten, of uit huis. (Nou ja, behalve op donderdags dan.. stapavond maakt een hoop herrie) heerlijk om daarin een nacht door te brengen.

Oke, genoeg jeugdsentiment en hersenspinsels voor nu. Ik moet zo misschien toch eens gaan slapen aangezien ik morgen een gesprek met mijn coach heb, en ik denk niet dat die het heel erg leuk vind om mij half suffend aan haar tafel te zien zitten praten over mijn toekomst. Daarna ga ik naar een een vrouw, Maryam, die ik al enige tijd via een forum en hyves ken, die ook een bekeerde moslima is. Maar dan al 10 jaar, in plaats van de 3 en een halve maand dat ik het ben hihi maar goed, ik ga lekker thee drinken met haar en haar haar kindjes zien enzo daarna heb ik een afspraakje een andere vriendin, Myriam, same city, alleen een andere buurt haha. (Ook bijna same name ) met haar ga ik lekker een hapje eten en bijpraten. Ook zij is moslima, half nederlandse en half marokkaanse. Maar haar marokkaanse vader woont in Marokko en ze woont dus bij haar (niet moslim) Nederlandse moeder. Ze heeft zelf voor de islam gekozen en zij was er ook bij toen ik mijn shahada (geloofsbelijdenis) zei.
Dus, time to go to bed now!

Ongetwijfeld kennen jullie allemaal het nummer “Shenkie” van de Jeugd van Tegenwoordig. Wie kent niet het stuk waarin gezongen wordt: “koetjesrepen, koekjesrepen wie wil nou mijn koetjesrepen?” Jorien haar versie vrijdag ochtend: “Koekjes eten, Koekjes eten, ik ga lekker koekjes eten!” oke.. droog!
Omdat iedereen ongetwijfeld nieuwsgierig is naar hoe het suikerfeest was (niet? Oh nou ja dat is jammer ) zal ik het maar vertellen

Vrijdag ochtend: Ik werd wakker (heerlijk laat op de ochtend) en mijn 1e reactie: SHIT! ik heb nog niet gegeten. 2e reactie: Oh nee, geeft niet
Dus, uit m’n bedje… hapje eten en daarna onder de douche. Lekker schoon en toen feestkleertjes aan he eid gebed gebeden en daarna lekker even de stad in geweest. 100 smsjes gekregen met “eid mubarak, ik ben trots op jou dat je je 1e ramadan helemaal afgemaakt hebt enz.” en natuurlijk ook alle 100 beantwoord
’s middags lekker naar Utrecht toe, en daar waren Zakarija en Derk. Natuuuuurlijk was het toen koekjes eet tijd (van Zakarija’s mamma) echt super lekker. Samen boodschappen gedaan en ’s avonds lekker gegeten. Daarna gewoon chillen enzo. De bedoeling was dat ik ’s avonds weer naar huis zou, maar ik miste op 2 minuten na de laatste trein naar Breda dus ik bleef bij Zaka slapen. Inmiddels was er ook nog een andere vriend van hem daar, maar dat gaf niets. bij Zaka thuis eerst nog wat oude Eddy Murphie shows gekeken (en me kapot gelachen) en toen gaan slapen.. nou ja slapen.. Zaka snurkte als een gek (haha) dus ik en de ander lagen gewoon grotendeels WAKKER!

Zaterdag ben ik nog in Utrecht wezen shoppen even. De score: 2 nieuwe shawls en een paar schoenen. (Die ik al in het wit heb, en altijd aan heb maar dan in het zwart) Daarna naar Breda. Eten, spullen pakken en hop, op naar Gouda naar m’n neef toe. Daar aangekomen was het super gezellig (as always) met hem en z’n vriendin. Het was alleen wel WEER laat maar, zonder gesnurk.

Zondag aan het eind van de middag terug naar Breda en ’s avonds uit eten met Franziska. Lekker italiaans, super avond als altijd.

Dit was het even heel kort, ik ga er nu vandoor, lekker boekje lezen en slapen (als mijn buurjongen dat toestaat.. wat een lawaai NIET normaal gewoon )
Morgen ochtend ga ik namelijk ontbijten met vriendinlief Sanne. En dan kan ik er niet als een zombie bij zitten
Slaap lekker!

En toen kwam het al een dagje eerder. Ik was nog helemaal met mijn hoofd bij het feit dat de Eid (suikerfeest) overmorgen zou zijn en toen ging mijn telefoon.. Madelon: “Eid mubarak schat! Saoudi Arabie heeft net aangekondigt dat het suikerfeest morgen is” Jorien: Dat meen je? Madelon: “Ja echt, dubai ook morgen!” Jorien: Jeeeeeej! Eid mubarak! (fijn suikerfeest)

Ik was zo blij toen ik het hoorde haha. Had ik helemaal niet verwacht, maar ik voelde me net een kind met sinterklaas. het is allemaal zo snel gegaan, de maand was zo voor bij! onvoorstelbaar haha als jullie me zouden zien zitten nu, zou je echt lachen om mijn blije gezicht.

Maar goed, morgen dus koekjes eten! ik ga lekker naar mijn beste vriend Zakarija in Utrecht toe. Bij hem komen nog wat meer bekenden enzo, dus dat wordt zeker super gezellig. Even kijken of ik uit kan vinden hoe laat morgen ochtend het Eid gebed is (eid is dus de arabische naam voor een feest) ik denk al vroeg, maar wie weet..

Lieverds, ik ga er nu ook weer vandoor, mijn huis wil schoon gemaakt worden (ha ha) en ik ga nog voor een tweede keer eten zo