Wat is het toch met mij dat ik altijd na 12 uur ’s nachts blog? Ben ik dan pas op m’n top?
Ik ben altijd iemand geweest die pas laat sliep/slaapt. Volgens mijn moeder al vanaf baby af aan. Zodra het rond een uur of 9 was, en ik eigenlijk moest gaan slapen werd ik actief. In mijn kinderjaren was ik ook altijd tot ’s avonds laat aan het rondspoken. Ik was niet zo’n kind dat je rond een uur of 7 in bed had. Ik was wel boven, maar slapen ho maar. Nu was het vroeger zo dat ik altijd samen met mijn zusje Mariette op 1 kamer sliep (we deelden de zolder) en ik als grote zus zijnde las dan altijd nog boekjes vol, we speelden met knuffels, lagen bij elkaar te giebelen in bed of keken stiekem nog naar ons kleine zwart/wit tv-tje die we toen op Mariette haar bureau hadden staan. Daarna gingen we altijd in bed liggen en moest ik Mariette in slaap praten. Nu was dat simpel, ze sliep altijd zo. Ik daarin tegen absoluut niet. Ik had een dakkapel aan mijn kant van de zolder met een grote vensterbank en daar heb ik dan ook ’s avonds laat uren lang doorgebracht, naar buiten kijkend, naar de sterren. Ja, daar had ik als kind zijnde al liefde voor, sterren. Nu nog steeds, zodra ik ze zie begin ik mensen sterrenbeelden aan te wijzen, planeten te zoeken enzovoorts. Geweldig toen we verhuisden naar het huis waar we tegewoordig wonen werd het nog beter, ik kreeg een balkon. Dat kijkt nog veel makkelijker sterren. Maar goed, een nachtmens ben ik nu nog steeds. Eigenlijk heel ongezond ik bedoel het is momenteel, 0.35 en ik zit hier, met mijn oude haast verroeste laptop, met een half oog naar sex and the city te kijken, en een weblog te schrijven. Toch weet ik wel goed wat ik zo aantrekkelijk vind aan de nacht behalve de sterren. De stilte. Geen lawaai van buiten, of uit huis. (Nou ja, behalve op donderdags dan.. stapavond maakt een hoop herrie) heerlijk om daarin een nacht door te brengen.

Oke, genoeg jeugdsentiment en hersenspinsels voor nu. Ik moet zo misschien toch eens gaan slapen aangezien ik morgen een gesprek met mijn coach heb, en ik denk niet dat die het heel erg leuk vind om mij half suffend aan haar tafel te zien zitten praten over mijn toekomst. Daarna ga ik naar een een vrouw, Maryam, die ik al enige tijd via een forum en hyves ken, die ook een bekeerde moslima is. Maar dan al 10 jaar, in plaats van de 3 en een halve maand dat ik het ben hihi maar goed, ik ga lekker thee drinken met haar en haar haar kindjes zien enzo daarna heb ik een afspraakje een andere vriendin, Myriam, same city, alleen een andere buurt haha. (Ook bijna same name ) met haar ga ik lekker een hapje eten en bijpraten. Ook zij is moslima, half nederlandse en half marokkaanse. Maar haar marokkaanse vader woont in Marokko en ze woont dus bij haar (niet moslim) Nederlandse moeder. Ze heeft zelf voor de islam gekozen en zij was er ook bij toen ik mijn shahada (geloofsbelijdenis) zei.
Dus, time to go to bed now!