I’ve been awake for a while now
You’ve got me feeling like a child now
`Cause every time I see your bubbly face
I get the tinglies in a silly placeIt starts at my toes and I crinkle my nose
Where ever it goes I always know
That you make me smile
please stay for a while now
Just take your time where ever you go

Ugh, ik weet niet waar ik last van heb (weet ik wel.. ga d’r alleen niet diep op in, je weet zelf!) Maar ik voel me raar. Blij, opgefokt, gespannen, soms depri, alles door elkaar. En het is nog niet eens lente.

Zucht

Wat ontzettend irritant! Zit ik nu op school, doe ik niets. Niet dat het aan mij ligt, nee… mijn oh-zo-geweldige projectgroep moest en zou afspreken maar de ene helft is er niet, de andere helft doet niets. De een hier is bezig met z’n agenda, de ander is bij de ICT. En ik, ik verveel me dood  Â
Er moet echt nog super veel gebeuren, want volgende week moet het project afzijn en er staat nog niets op papier, en gisteren besloot er ook nog 1 uit de groep te stoppen met school. Heel fijn allemaal, maar het bezorgt mij echt super veel stress.
Ook heb ik vanmiddag om 15.25 een eindgesprek communicatieve vaardigheden, waar ik me eigenlijk nog even een uurtje van te voren op voor wil bereiden (niet omdat het moeilijk is, maar gewoon voor het gevoel weetje wel ) maar op deze manier mag ik al blij zijn met 10 minuten.
Zucht… misschien moet ik me even gaan ontspannen, dus… ik pak mijn bekertje milk & fruit mango en mijn crossantje en balisto, en zeg ook lekker even toedeloe!

Mijn aller, aller, aalllleeeerrr liefste laptop is weer thuis dat moest ik als eerste even kwijt

Ik ben moe, maar moet nog zoveel doen. Ik moet echt aan school werken en m’n huis is een puinhoop.
Eigenlijk ben ik pas een paar uurtjes thuis (in Breda.)
Vrijdag ben ik van Meppel ’s avonds naar Breda gegaan, spullen weggebracht en naar Tilburg. Shabaz was 1/1 jarig en vierde het vrijdagavond. Super gezellig as always en daarna ben ik bij Marycha (vriendin van mij, schoonzus van Shabaz) gaan slapen.
Gisteren rond een uur of 12 opstaan en toen begon het getut. We hadden namelijk een bruiloft, een koerdische. Super gezellig dat zeker maar er gaat zoveel aan vooraf. Kleren uitzoeken, opmaken, haren doen, check, check, dubbel check. Marycha ging in koerdische jurk maar ik besloot simpelweg in een rok en shirtje te gaan. Niet zo moeilijk.
Daar kwam dan nog eens bij, ik was best wel zenuwachtig want op zo’n bruiloft vind je natuurlijk hoofdzakelijk koerden, en Marycha is dan met een koerdische man verloofd en er was nog een meisje mee met de familie die ook met een koerdische jongen was. Maar ik niet bovendien is Marycha donker, en dat andere meisje ook en ik ben hardstikke blond daar aangekomen viel het gelukkig mee, en ik ken de hele schoonfamilie van Marycha goed en ik dacht, straks kijken ze me allemaal raar aan. Maar thank god not. Gewoon lekker meegedaan, feestje gebouwt. Dansen als een gek (jaja, dat kan ik dan wel, koerdisch dansen)
Moe en voldaan om een uur of 12 naar huis gegaan en rond 2 uur sliepen we

Weetje wat het wel is door die bruiloften? Ik wil zelf ook trouwen hihi daar krijg ik al helemaal gevoel bij dan. Maar ja, trekt wel weg. 8 maart is een volgend verlovingsfeestje (van andere koerdische vrienden.. ja, je blijft bezig) en dan is het gevoel weer terug haha. Zo stom eigenlijk. Maar goed, mijn tijd komt vanzelf.

Meer interessants heb ik niet voor nu, ik ga als een gek huiswerk maken!
Oh, en ik weet niet wat er mis is gegaan met die andere comments. Hoop dat deze het wel doet