Elk studentenhuis kent ze, die irritante beestjes die bijna elke vrouw (en ook mannen ) op de kast jagen… muizen! En ja, i have one little friend as well. In de keuken had ik er al 1 gespot, en na van de zomer twee maal muizen gehad te hebben (gelukkig wagen zich meestal enkel 1 of 2 stommerds zich de hele reis naar mijn kamer, want da’s een eind lopen vanaf de keuken haha) is er weer 1. Nu weten mensen die mij persoonlijk kennen dat ik een groot probleem met die beesten heb. En groot is eigenlijk nog te weinig, want ik word helemaal panisch van muizen. Nu werkt mijn OCS daar ook niet aan mee, want je kunt het wel raden, muizen zijn hier gewoon een obsessie, en de angst wordt elke keer groter zo lang ik weet dat ze nog leven. Hier is het vanaf het moment dat ik er werkelijk 1 gezien heb muis voor en muis na in m’n hoofd. Ik durf dan bijna niet m’n bed in of uit (straks rent hij er NET onder weg), ik durf bijna niet te bidden want straks heb ik m’n hoofd op de grond en rent dat beest voorbij. Alle kasten worden hermetisch afgesloten en de kamer tig keer gecheckt op eventuele aangebeten dingen, sporen van muizen.. en ik maak mezelf er gewoon echt gek mee. Ik ben als de dood om er 1 dood te vinden (de vorige keer dat ‘t zo was, stond ik te huilen en durfde ik de muis bijna niet op te ruimen) Ik weet zelf ook wel dat het nergens op slaat (da’s nog ‘t ergste) maar goed, je hebt een dwang en angst stoornis, of je hebt het niet he..

In anyway, ik baal elke keer als een stekker als er dus 1 hier is. Ze komen toch op ‘t kleinste onbewaakte moment binnen, of als iemand van mijn bezoek de deur niet goed sluit. Lastig, lastig! Hoe ze hier boven in ‘t algemeen komen weet ik wel, dat is via de regenpijp en dan via de dakterras deur van de keuken naar binnen (die is vaak open) en helaas hebben mijn geweldige huisgenoten er ook een handje van om de voordeur naar het trappenhuis niet te sluiten.. tsja, dan lukt het wel.

Maar oké, ik heb er dus ook weer 1 en die moet weg. De eerste 3 die hier ooit waren hadden geen moeite met gif, maar daar heeft deze rakker geen zin in.. dus het werd tijd voor een val. (I’m so sorry dierenliefhebsters, maar muizen/ratten is echt way above what i can take, ook het idee van een muisvriendelijke val die ik nog open moet maken met die engerd er in gaat hier niet) dus Jorien ging vanmorgen een val halen, want dan kon G. zich daar mooi over ontfermen. Geniale val, open klappen beetje eten er in (pindakaas schijnt goed te werken!), muis loopt er in, val klapt dicht, val kan aan de andere kant weer open gedrukt worden boven de vuilbak en klaar! Geen rommel, geen gefrut, gewoon heel simpel. (beetje als “krokodil met kiespijn vroeger, die bek klapte ook dicht haha) G. zag vanmorgen om rond 11.00 de muis lopen, en onder m’n bed verdwijnen. Hoppa de val klaar gemaakt, gezet (ik kon er niet naar kijken, werd helemaal misselijk van dat gegluur van hem naar dat beest en de val). Muis spotte de val, rook de pindakaas.. liep er een aantal keer bijna in, en besloot toen toch er vanaf te zien. Nou goed, maakt niet uit joh, komt wel weer. Toch? Nou… niet dus! Het is nu 21.15 en de val is nog open, en de muis… niet meer gezien! Ik ga dus nu een geniaal plan uitbroeden om hem er gegarandeerd in te laten lopen (zou die chocopasta lusten?) en hardlopen daarna. Want ik ben niet van plan om er straks van op te schrikken… maar ik heb zo ‘t gevoel dat dat toch gaat gebeuren..