Het boek ‘het eiland onder de zee’ van Isabel Allende is een verhaal over een halfbloed slavin, Zarité op Haïti. Ze begint als slavin van de meesteres, maar al snel krijgt haar meester oog voor haar en zo beginnen jaren van misbruik, want ze wordt zijn concubine. De meester is eigenaar van een grote suikerriet plantage en een machtig man. Mevrouw overlijd niet lang nadat ze een zoon heeft gebaart (en Zarité zelf haar eerste kind baart, die haar meester haar ontneemt), en deze zal worden opgevoed door Zarité. Ook Zarité zelf wordt zwanger van de meester en krijgt een dochter. De beide kinderen voed ze samen op en als de oorlog om de vrijheid op Haïti uitbreekt, wanneer ze de kans heeft te vluchten, besluit ze omwille van de kinderen haar meester te redden en met hem te vluchten. Ze vestigen zich in New Orleans, en daar zal Zarité vechten om haar vrijheid, en die van haar dochter.

Dat is in het kort het verhaal van Zarité, het verhaal van het eiland onder de zee, in de tijd dat het nog Saint-Domingue in plaats van Haïti genaamd was. Ikzelf vond het verhaal werkelijk adembenemend mooi. Ik heb al lang niet meer een boek zo snel uit willen lezen als deze, gewoon bijna als verslaafd was ik! Ik wilde elke keer weten hoe het verhaal verder ging…

Wat ik erg mooi en bijzonder vind aan dit boek is dat ondanks dat het een fictie verhaal is, er ook veel ‘echte’ facts in het boek staan. De data wat betreft bijvoorbeeld de opstand van de slaven klopt, even als de namen van hun leider. Ook klopt gewoon het plaatje van hoe het er aan toe moet zijn gegaan in die tijd.

Inspirerend aan dit boek vind ik het feit dat er naast Zarité nog enkele erg bijzondere maar toch sterke vrouwen in voortkomen. Vrouwen die ondanks alles voor zichzelf vechten. Vrouwen (donkere vrouwen) die getrouwd zijn of kinderen hebben met een blanke man en ondanks dat ze niet samen kunnen wonen vanwege hun huidskleur verschillen en de schaamte daar omheen toch erg gelukkig zijn en een goed leven met hun gezin hebben.

Een absolute aanrader!

Tijd voor iets heel anders! Ik heb het al heel lang niet meer over boeken gehad, en dat komt vooral omdat ik eigenlijk ook heel weinig gelezen heb. maar de laatste weken heb ik er weer wat meer tijd voor gehad en heb ik ook een paar schitterende boeken uitgelezen, waarvan ik er de komende tijd wat wil gaan delen met jullie.

Het boek “Het Winterpaleis” geschreven door John Boyne kocht ik op een koude vrijdag middag bij de Bruna op station Breda, omdat ik toch tijd over had daar ik net m’n trein gemist had. De reis naar mijn ouderlijk huis duurt precies 3 uur, dus je kan je indenken dat ik dan wel wat te doen wilde hebben. Ik had het boek al eerder gezien toen ik een afweging stond te maken voor welk boek ik voor sinterklaas wilde hebben (ook daar binnenkort wat over!) maar het toen dus niet gekozen. Ik ben direct aan het boek begonnen toen ik in de trein zat , en heb het ook werkelijk bijna in 1 adem uitgelezen. Wat een fantastisch boek zeg!

De tachtigjarige Georgy Jachmenev woont in Engeland met zijn geliefde vrouw Zoya. Hun huwelijk is liefdevol, maar getekend door tragedie: het verlies van geliefden en de ervaringen van een leven in ballingschap. Als Zoya ernstig ziek wordt, maakt het paar zich op om nog eenmaal naar het Rusland van hun jeugd te reizen, het land dat hen heeft gemaakt en gebroken.

Georgy en Zoya nemen ons mee op een spannende, emotionele reis naar Sint Petersburg in het begin van de twintigste eeuw, naar het winterpaleis van de tsaar en zijn vrouw. Het was een tijd van verandering en dreiging, waarin ook een onverwachte, onmogelijke liefde opbloeide. Een liefde die leidde tot een gevaarlijke vlucht door het Europa van tussen de wereldoorlogen. Het winterpaleis is een meeslepend epos dat decennia en continenten omspant en de lezer ademloos achterlaat.
Aldus bol.com over dit boek

Het boek leest heel makkelijk weg en ik zelf vond het werkelijk lijken of je in een droom van iemand stapte. Je leest een prachtig verhaal over het leven aan het hof van de laatste Russische tsaar en tsarina. Daar ontstaat een onmogelijke liefde tussen Georgy en een ander lid van het hof. Je maakt mee hoe de Russische tsaar zijn eigen einde ondertekend, en hoe hij en zijn familie in ballingschap raken, en het is zo goed geschreven dat ik het in gedachten voor me kon zien.Ook in het leven van Georgy na zijn tijd bij de tsaar gebeurt van alles. Hij vlucht naar Frankrijk en ontmoet tijdens die reis zijn geliefde Zoya. Natuurlijk maken hij en Zoya maken de meest onvoorstelbare dingen mee, in een Europa wat niet meer te vergelijken is met nu. Ook ontdek je richting het einde van het boek pas meer over de ware identiteit van Zoya, wat werkelijk heel knap verborgen wordt gehouden in het begin.

Al met al kan ik echt zeggen dat dit een boek is die zeker de moeite waard is om te lezen! Van begin tot het eind boeiend, en met veel talent en passie geschreven