Loading ...028. Iets dat je mist.
Iets wat ik mis, daar heb ik best wel een poosje over na moeten denken. Ik heb voor mijn gevoel namelijk alles wat ik graag zou willen hebben. Een lieve man, geweldige familie en schoonfamilie, een huisje, een opleiding die bijna klaar is, leuke vriendinnen, geweldige hobby’s en op materieel gebied ook eigenlijk niets te wensen…
Dus tja, wat mis je dan nog? Voor mijn gevoel klinkt het bijna ondankbaar als ik nu nog iets te wensen zou hebben. Natuurlijk heeft iedereen dromen en wensen, maar die zijn maar klein. Het zijn geen echte ‘gemiste’ zaken zeg maar.
Op grotere schaal gezien zijn er wel dingen die ik mis. Wereldvrede zou leuk zijn, maar dat is een utopie ben ik bang. Wat ik ook nog altijd mis is wederzijdse acceptatie en gelijkheid. Ik heb er al vaker over geschreven, en voor mijn gevoel is er weinig veranderd aan het ‘ik, hij en zij’ gebeuren hier in Nederland. We hebben allemaal nog altijd onze vooroordelen (en nu niet zeggen dat jij die ene persoon bent die nooit vooroordelen heeft) en denken dat we alles weten over een ander afgaande op het uiterlijk. Don’t think so though… Ik vind dat eerlijk en oprecht jammer. Gisteren nog maakte ik weer een situatie mee waarvan ik dacht, ‘dit meen je serieus?’ Ik ging namelijk het één en ander halen voor mijn zeep project, en jaaaa, dat leek op cake-bak materiaal. Dametje bij de kassa zei dus ook “nu heb je alles om een cake te maken” waarop ik lachend zei dat ik dat er niet mee ging doen, maar dat ik zeep ging maken. Nu was het niet de Turkse dame achter de kassa die daar verbaasd om was, nee die vond het geweldig. Het was de dame achter mij die verbaasd uit riep ‘doen jullie dat ook? Goh, ik had nooit verwacht dat moslima’s zulke creatieve hobby’s hadden. Excuse me? Jullie? Wie is jullie? Daarnaast, wat dacht ze dan dat ik de hele dag deed? Koken, wassen, strijken, mijn man plezieren en kinderen opvoeden? (volgens sommige heb ik namelijk de leeftijd dat ik als goede moslima toch echt al minstens 1 kind moet hebben). Nee; doe die vooroordelen nou gewoon lekker weg of hou ze tenminste voor je. Ik heb het maar een beetje weggelachen en gezegd dat ik wel meer ‘aparte’ hobby’s heb dan zeep maken alleen.
Met de kerst op komst (ik vier geen kerst, maar mijn omgeving wel en ik ken de achterliggende gedachtes) dus nog maar eens een oproepje tot saamhorigheid. ‘Make love, not war!‘ Doe gewoon allemaal een beetje lief en aardig voor een ander, ook als die ander nog zo vreemd of anders lijkt. Hier ook de hand in eigen boezem, ik ga ook nog beter mijn best nóg een tikje aardiger, geduldiger en vriendelijker te zijn naar de mensen om mij heen. ‘Een betere wereld begint bij je zelf’ is nog altijd een mooie slogan. Dus dat ga ik doen! Doen jullie met mij mee?
027. Je favoriete plek.
Mijn favoriete plek, is een plek waar ik mezelf kan zijn. Een plek waar ik kan lachen, kan huilen, kan gillen als het moet.
Mijn favoriete plek is namelijk mijn huis. Ik ben dol op thuis zijn. De afgelopen tijd ben ik heel druk geweest met het creëren van een aantal fijne hoekjes en plekjes voor mezelf. Een aantal favo’s zijn bijvoorbeeld:
- Mijn hobbykamer waar ik heerlijk mijn fantasie op de loop kan laten gaan, mijn eigen creaties maak, uitwerk en geniet van dat hele proces.
- De kleine bank (we hebben een grote en een kleine) in de woonkamer, waar ik me graag ‘nestel’ met een dekentje en een warme kop thee.
- De slaapkamer, en dan vooral mijn eigen hoekje van het bed, lekker met een boekje. En natuurlijk mijn beauty tafel!
- De zolder, waar ik heerlijk me terug trek voor een uurtje yoga, of met mijn man samen in ons chillhoekje, om samen relaxed een film te kijken ‘s avonds terwijl de kaarsjes branden.
Jap, ik hou van thuis, van thuis zijn. Het is voor mij één van de plekken waar ik helemaal tot rust kan komen en waar niemand zich met mij bezig houd. Onbeperkt chillen kan ik daar. And I just love it!
026. Je angsten.
Oké, eerst even vooraf: ik kan bijna niet geloven dat ik jullie echt over enkele van mijn angsten ga vertellen, want dat vind ik werkelijk doodeng eigenlijk… Maar goed, ik ga niet flauw doen want dit onderwerp hoort er ook gewoon bij, dus laten we het maar doen dan.
Angsten, ik heb er best wel een aantal. Lang niet allemaal realistisch, sommige werkelijk te belachelijk voor woorden maar goed, ze zijn er.. Ik ben nu eenmaal een paniekerig angsthaasje zo op zijn tijd. 
Ik ga natuurlijk niet al mijn angsten online droppen (haha, dan staat er binnen no time iemand op de stoep om me flink van therapie te voorzien ben ik bang XD…. just kidding ofcourse, zo erg is ‘t ook nog net weer niet) maar ik heb wel een aantal stomme angsten:
Zo is er bijvoorbeeld de angst voor muizen.. Oh nu ik er over schrijf krijg ik er al buikpijn van. Heb ik zo’n beest ergens gespot, kom ik maanden niet meer in die ruimte. En zeker niet in het donker/zonder schoenen/alleen. Nee, muizen daar jaag je mij letterlijk de kast mee op.
Dingen vergeten, daar kan ik ook echt bang voor zijn. Ik ben een behoorlijke control freak en dingen vergeten is voor mij dan ook echt een ramp. Ik kan daar helemaal in paniek van raken en zodra ik dat angstige gevoel van ‘ik vergeet iets’ over me heen krijg ben ik ook helemaal uit m’n humeur (ik ben écht niet gezellig dan) tot ik weet wat ik vergeten ben. Best eng als ik er zo eens over nadenk.
De angst om mensen te verliezen van wie ik hou, dat is ook wel iets waar ik heel bang voor ben. Ik hou van mijn wereldje zoals die is, en vooral met de mensen van wie ik heel veel hou om me heen. Ik zou voor geen goud één van deze mensen willen verliezen, want behalve dat me dat heel veel verdriet en pijn kost, is ook voor mijn gevoel mijn hele ‘leventje’ ontregelt, en ik vind het heel moeilijk om zo iets een plekje te geven.
Pff, dit vind ik wel even genoeg personal issues, waar zijn jullie bang voor?
Volg mij!