Trouwen, laten we het daar vandaag eens over hebben. Dit is namelijk ook iets wat als bekeerling totaal anders is/wordt dan hoe jij het je waarschijnlijk als klein meisje had voorgesteld. Islamitisch trouwen is namelijk totaal iets anders dan “gewoon” trouwen. Ook de hele aanloop naar een huwelijk is een ander verhaal omdat je elkaar niet zo kent als dat het gemiddelde stel elkaar al kent doordat ze een poos verkering hebben, afspraakjes hebben gehad en misschien wel hebben samengewoond. Benieuwd hoe dit allemaal in elkaar zit? Vandaag vertel ik je meer! Het is deze keer misschien iets minder persoonlijk, maar dit is omdat mijn man het niet prettig vind als ik ons persoonlijke verhaal op internet zet, vandaar dat ik het iets algemener hou. Ook doe ik dit omdat ook veel van mijn lezers helemaal geen moslim zijn, en dit sowieso niet kennen.

Toen ik eenmaal moslima was, vroegen mensen mij heel vaak “of ik nou dan werd uitgehuwelijkt” dus laat ik daar mee beginnen. Uithuwelijken in de Islam bestaat niet, mag niet, punt. Je mag als ouder wel je kind aan een man of vrouw van jouw keuze voorstellen, maar de persoon om wie het gaat heeft altijd het recht te weigeren indien hij of zij niet wil. Het huwelijk is een mooi en vrijwillig iets, niet iets wat moet worden opgedrongen. Het wordt me nu overigens nog wel gevraagd, maar dan of ik mijn kind zou uithuwelijken. Hier kan ik heel kort over zijn, nee dit zouden wij nooit doen.

Dan nu terug naar het trouwen gebeuren. Op het moment dat ik de Islam omarmde wist ik dat dit ook niet het zelfde zou zijn als dat ik het ooit in mijn hoofd had. Ik ben opgegroeid met het idee dat je elkaar leert kennen, verkering krijgt, afspraakjes hebt, al een hele tijd samen bent en misschien ook al wel samen woont en dan ga je trouwen. Of, als je dat niet wil, niet. Je kunt natuurlijk ook gewoon samen blijven zonder huwelijk. Binnen de Islam is dit heel anders en ik kan me goed voorstellen dat je als nieuwe bekeerling denkt, hoe ga ik dit nou weer voor elkaar krijgen?

Maar hoe gaat dat dan? Laten we beginnen met het leren kennen. Binnen de Islam is het zo dat het niet toegestaan is een relatie te hebben buiten een huwelijk om. Je hebt als moslim(a) dus geen tijd van verkering en daten. Daarnaast is het tevens ook niet toegestaan om samen te zijn met een man (of als man met een vrouw) die niet jouw mahram is. Maar wat is dat dan? Mahaarim -meervoud van het woord mahram- zijn personen met wie je niet kunt trouwen, en de persoon met wie je getrouwd bent valt hier ook onder. Voor de vrouw zijn dit: haar man, haar vader, haar opa, haar broer, haar ooms (alleen de broers van haar vader of moeder, niet de aangetrouwde ooms), haar schoonvader, haar zonen, de zonen van haar echtgenoot (als hij al eerder getrouwd geweest is) en de zonen van haar broer of zus. (Vergeet ik iets? Vul me aan ) Voor de man is dit eigenlijk het zelfde, maar dan de vrouwelijke varianten van wat ik net benoemd heb. Zoals je dus kunt lezen staat hier haar man, niet haar vriendje/verloofde. Zolang je nog niet getrouwd bent mag je dus niet alleen samen zijn met een jongen/man in wie je eventueel interesse hebt om mee te trouwen.

Hier moest ik even om lachen, want dit is wel een manier waar op het zou kunnen gaan technisch gezien.

Hoe leer je dan iemand kennen, als je niet alleen een persoon van het andere geslacht mag zijn? Aller eerst het vinden van iemand met wie je eventueel zou willen trouwen. Dit is ook al een vak apart. Ben je een geboren moslima dan gaat het vaak wat gemakkelijker. Het is dan normaal dat wanneer jij op een leeftijd bent dat je zou willen en kunnen trouwen er mannen met hun ouders/familie langs komen om kennis te maken. Vaak word je dan wel gezien op bruiloften van anderen, of hebben ze iets over jou gehoord en willen ze je leren kennen. Als bekeerling is dit heel anders, maar ook voor bekeerlingen is het wel mogelijk om een goede man te vinden. Ik heb eens rondgevraagd onder mijn eigen bekeerde vriendinnen en kennissen en de meeste (including myself) hebben hun man via via leren kennen. Vaak heb je wel een vriendin die aan haar man kan vragen of er nog ongehuwde broeders zijn met wie jij kennis zou kunnen maken. Verder kun je indien je dit niet hebt ook in de moskee bij de vrouwen aangeven dat je zou willen trouwen. Dat zijn toch wel de twee manieren die je het meeste hoort. Wat je ook nog wel eens hebt is dat er mailtjes rondgaan dat iemand op zoek is naar een huwelijkskandidaat, maar persoonlijk vind ik dit geen fijne manier omdat ik graag goede informatie heb over wie iemand is en dat krijg je zo niet echt.

En dan het kennismaken, want dat doe je dus niet gezellig één op één zoals je dat voordat je moslima was misschien wel zou doen. En tja, waarschijnlijk ga je ook niet je ouders of je opa en oma meevragen naar zo iets als dit. Wat ik zelf het prettigste vond is om bij de kennismakingsgesprekken het stel wat jou ook heeft voorgesteld aan deze man te vragen om er bij te zijn. Natuurlijk hoeven zij niet met hun neus op jullie gesprek te zitten (hoewel dit voor de eerste kennismaking wellicht wel fijner is) maar zij zijn wel in de zelfde ruimte aanwezig. Wat natuurlijk ook kan bijvoorbeeld bij een tweede of derde gesprek is dat jullie een eindje gaan wandelen waarbij zij achter jullie aanlopen. Je hoeft namelijk niet direct bij de eerste kennismaking te beslissen of je met deze persoon wil trouwen! Alhoewel ik ook vriendinnen heb die het tijdens hun eerste kennismaking al zeker wisten, maar het hoeft niet. Zelf wist ik het overigens de tweede of derde keer dat ik mijn man zag ook al zeker, en dit gold ook voor hem gelukkig. Je kunt gewoon de tijd nemen om elkaar te leren kennen. Tijdens dit soort kennismakingsgesprekken stel je elkaar heel gericht vragen om er zo achter te komen hoe iemand is, wat iemand wil en hoe iemand over bepaalde dingen denkt. Meteen de real deal dus! Na mate je elkaar beter leert kennen is er natuurlijk oom ruimte om gewoon leuk te babbelen, maar vaak ben je dan al op een punt dat je behoorlijk zeker van elkaar bent want anders is het best ongemakkelijk om zo gezellig met elkaar te kletsen. Natuurlijk kun je het na een eerste kennismaking ook gewoon zeggen/via via doorgeven als je deze jongen niet leuk vindt. Of misschien krijg jij wel te horen dat hij jou niet leuk vindt. Zie dit niet te zwaar, want blijkbaar was hij dan niet voorbestemd voor jou. Het is misschien heel moeilijk om dit aan te geven, maar beter eerlijk zijn dan in een moeilijke situatie verwikkeld raken. Twijfel je? Geef het dan wat tijd. Overdenk het allemaal eens, heb misschien nog eens een gesprekje of stel via via wat vragen. Aller belangrijkste; zoek je hulp bij Allah en bid om meer duidelijkheid.

Verder vind ik het zelf heel belangrijk om als bekeerling je goed te laten informeren over je eventuele aanstaande echtgenoot. Het is zeker niet raar om aan de vriendin via wiens man je deze jongen kent ook vragen te stellen over jouw aanstaande zodat zij die aan haar man voor je kan stellen. Stel zelf ook tijdens de gesprekken duidelijke vragen en laat je niet afschepen met vage antwoorden, want mocht je echt met deze persoon trouwen dan wil je natuurlijk wel goed weten waar je aan toe bent. Vind je het eng om deze vragen te stellen dan kun je ze ook opschrijven en ze laten stellen door de persoon die bij jullie gesprek zit. Mocht je ook met elkaar e-mailen dan kun je hier ook vragen stellen die je misschien niet in het echt durf te ragen. Doe dit echt, want je zit immers als alles goed is voor de rest van je leven aan je man vast. Kijk ook of je hem echt leuk vindt want los van of het een goed persoon is qua Islam en persoonlijkheid wil het oog ook iets. Hier is niets mis mee, want geloof me de man zal ook naar jou kijken of hij jou aantrekkelijk vindt. Natuurlijk is het als moslim goed om enige schaamte te hebben en elkaar niet continue aan te kijken als je geen mahram van elkaar bent maar wees ook niet zo verlegen dat je helemaal niet kijkt. Je moet immers wel een beetje weten wat voor vlees je in de kuip hebt. Wanneer je dan op het punt bent dat je elkaar en leuk vindt, en het goed zit met wat voor verwachtingen je van elkaar hebt en hoe je je huwelijk ziet, dan is het ook tijd om te praten over het daadwerkelijke trouwen. Wanneer gaan je kennismaken met de rest van elkaars familie? En wanneer jullie families met elkaar? Wanneer gaan jullie daadwerkelijk trouwen en so on. Maar hier over later meer.

En wat veel moslims zich nu afvragen: En hoe zit het dan met de liefde? Nou, geloof het of geloof het niet maar wanneer je met elkaar in gesprek gaat, en dit serieus wordt komt de verliefdheid vaak zomaar mee. Ik had zelf never nooit niet verwacht dat ik verliefd zou worden op een man die ik, voor mijn Nederlandse normen, amper kende. In mijn geval was het ook nog eens zo dat mijn hoofd niet eens stond naar trouwen. Ik wilde helemaal nog niet trouwen, en dat hele kennismaken vond ik ook maar een stom idee, en ik was bang dat het één of andere idioot zou zijn met rare verwachtingen van mij. Geen idee waarom ik het dan toch gedaan heb maar in the end I’m glad I did. Ik kan oprecht zeggen dat ik toen ik mijn man leerde kennen ik iedere keer meer verliefd op hem werd, en dat terwijl ik dacht dat het onmogelijk was. Vanaf dat wij met elkaar spraken was er direct een klik, en eigenlijk vonden we elkaar direct leuk. Like it was meant to be. Oké ik wil niet the cheesy worden en mijn punt is denk ik wel gemaakt en dat is dat dit echt gewoon mee komt wanneer je je hart hier voor open stelt.

Oké, ik denk dat dit wel in een notendop was hoe elkaar leren kennen gaat wanneer je een (bekeerde) moslima bent. Natuurlijk zijn er veel variaties op en kan ik ook nog veel meer vertellen maar dan wordt het zo langdradig. Ik zou het ook ontzettend leuk vinden als er andere moslima’s zijn die misschien kort willen vertellen hoe ze hun man hebben leren kennen, want mijn verhaal is natuurlijk niet bindend. Sommigen zijn hun man gewoon tegen gekomen, hebben misschien wel een relatie gehad of hebben elkaar gewoon totaal anders leren kennen. Dit is één van de manieren waarop het kan, maar er is natuurlijk geen lijn van wat het beste is. Als het maar netjes en Islamitisch correct gebeurd kan er natuurlijk heel erg veel.
Volgende week insha’Allah ook aan jullie vertellen hoe trouwen op de Islamitische manier gaat. Dit heb ik voor vandaag er nog maar even bij weggelaten, omdat het anders wel een heel lang verhaal zou worden.

Bron plaatjes: weheartit.com