Ondertussen woont mijn kleine mannetje Schurk alweer ruim een half jaar bij me in huis. Nog maar even snel voor de nieuwe lezers hoe meneer hier gekomen is; Ongeveer een half jaar begon het hier te kriebelen. Ik miste een beestje. Ik ben grootgebracht met huisdieren als cavia’s, een konijn, vogel, hond, poes.. een heleboel dus, en ik vond het toch maar een beetje alleen. Nu weet ik van mezelf dat cavia’s leuk waren, maar ook altijd een zooitje met alle rotzooi die ze uit de kooi trapten, en dat gepiep kon ik op een gegeven moment ook niet meer horen. Ik was het na een poos toch zat en vond het niet zo leuk meer. Dus het werd tijd voor wat nieuws, en dat werd een hamster. Om precies te zijn is het een beige dwerghamster, met albino oogjes.

Ik herinner me nog goed hoe bang hij in het begin was. Ik had hem namelijk weggehaald bij z’n broertje, en dat werd niet gewaardeerd. Hamsters kunnen bij angst enorm “krijsen” (klinkt echt bizar!!) en dat heeft meneer dus ook ruim een week gedaan als ik bij hem in de buurt kwam. Ondertussen niet meer hoor, want ik ben echt gek op hem, en hij op mij. Meestal komt hij wel even groeten als ik aan z’n kooitje rommel, vooral omdat meneer hoopt dat hij eten krijgt :wink: Over eten gesproken, hij is ook echt een dikkertje hihi. Hij was altijd al plomp, en ik geef hem niet veel bijzonders, maar hij vind het niet leuk om in z’n rad rond te rennen, waardoor hij dik blijft ‘s Nachts is Schurkje overigens wel actief, dan rent hij soms door de hele kooi heen als een malle.. maar over het algemeen is hij liever lui dan moe. Eten is wel z’n grote hobby overigens! Hij is gek op komkommer, rozijntjes, verse spinazie en zo nu en dan een stukje appel. Ook niet te vergeten, zijn eigen lekkere zaadjes en nootjes gaan er ook zo in.

Schurk zijn andere hobby is klimmen (zoals je op de collage foto ook kunt zien), als ik hem zo’n stok geef is hij in staat tot er helemaal in klimmen. Ook vind ik hem regelmatig hangend aan de bovenste tralies van ‘t hok, of boven op z’n huisje. Echt een hobby dus. Naast klimmen is hij ook gek op z’n roze bal, waar hij de hele kamer in door rent. Dat dan weer wel… Maar niet te lang, dan worden we moe… haha het is echt een rare, een boefje soms (hij vind het leuk om mensen die hij niet kent even in de vinger te knagen -niet hard bijten hoor- of om poepjes op m’n witte bank te doen -vlekken gelukkig niet hehe- dus z’n naam Schurk doet hij eer aan.

In anyway, na een half jaar ben ik m’n kleine knuffel ventje nog lang niet beu, dus ik hoop dat hij voorlopig even lekker bij me blijft!