Ik poste er vorige week al kort eventjes over, dat ik mijn eerste zeepjes had gemaakt. Vandaag heb ik eindelijk foto’s voor jullie en zal ik jullie niet langer in spanning houden naar hoe de resultaten zijn.

Ik kan al direct zeggen dat ik tot dusver heel blij ben met wat er uit gekomen is, het maken van de zeepjes was twee keer een heel verschillend proces, maar dat zal ik per zeepje wel aangeven!

Pinkalicious pink soap!


Dit zeepje is een CP (= Cold Process) zeepje, wat betekend dat ze op dit moment nog ligt te ‘rijpen’ op de plank. CP zeepjes moeten altijd een poosje liggen voordat je ze kunt gebruiken, omdat zeep gemaakt wordt van oliën/boters en natriumhydroxide (NaOH), en de NaOH pas met de tijd verzeept en anders irriterend kan zijn. Dit duurt zeker nog een week of 2 á 3 en dan is ze gebruiksklaar. Maar goed… zo lang wilde ik niet wachten met showen haha, dus daarom is ze er al!

De pinkalicous zeep is zo genaamd vanwege haar roze kleur en omdat ze gegeurd is met een dupe van het heerlijke DKNY luchtje be delicous. De onderste laag is midden roze, met een hard roze laagje en natuurlijk mooie glitters bovenop. Ik hoop dat ze lekker zacht voor de huid is, want er zit onder andere olijfolie en cacaoboter in.

Winter Fairy:

Nou… dit zeepje was a whole different story! kan ik wel zeggen. Ik dacht na een roze zeepje met twee kleuren een rood zeepje met drie kleuren te maken. Probleem één was al dat het zeepje bruin werd. Oké, bruin kan ook haha.. dan doen we drie kleuren bruin toch? Nou, bij de laatste kleur ging het mis. Het bruin leek niet goed te mengen en bleef als een soort olie achtig laagje achter en toen mijn zeep hard werd kwamen er ook laagjes bruin olie achtig vocht op. Ik nog hopen dat het zou drogen maar eerlijk is eerlijk, ik vond dit echt een gruwelijk lelijk zeepje. Oh ik was zo boos op mezelf haha, waarom had ik het verpest!

Ik heb er een dagje tegen aan gekeken en toen wist ik het zeker… neh.. dit is geen succes. Ze was ondertussen roze/midden bruin/nat chocolade bruin en wittig aan de onderkant…. Niet goed dus!

Tja, wat dan? Zou ik een HP (=Hot Process) zeep maken aandurven? Gewoon rebatchen (=opnieuw proberen) en kijken of het lukt? Nou ja.. eigenlijk had ik geen andere keuze haha, dus tja.. dan maar proberen. Zeep in kleine blokjes in een glazen kom met deksel, en de oven in. Elke keer kijken en omscheppen en na dik 45 minuten zag ik mijn zeepje veranderen van lelijk nattig bruin naar prachtig cranberry rood! Oh thank you God dacht ik, het lijkt te lukken.

Uit eindelijk was alles van zo’n structuur dat het van uit de oven in de vorm kon, en zag het er toch wel heel goed uit. Ik had de zeep gegeurd met een parfum olie die ‘snow’ heet (hoe toepasselijk als ik nu naar buiten kijk haha) en deze geur past ook echt bij de winter. Het heeft topnoten van milde menthol met een vleugje dennen en een body van spar en eucalyptus. Lavendel en cederhout zijn de basisgeuren van deze zeep. Ook de kleur is quite winters, en de glitters en sterretjes maken het natuurlijk helemaal af. Vandaar de naam Winter Fairy. Hoewel HP zeepjes vaak wat massiever zijn vind ik deze toch nog altijd wel lekker zacht. Ik denk dat het komt doordat er een behoorlijk percentage druivenpit olie inzit. Het voordeel van dit zeepje is dat door het lange verhitten de NaOH al opgelost is, en het zeepje direct klaar is voor gebruik. Ik laat haar nog wel even “na rijpen” maar met de restjes uit de kom heb ik al even getest hoe en wat en de zeep geeft heerlijk schuim en zachte handjes. Yay!

Meer zeepjes zullen nog wel volgen want ik vond het geweldig om te doen, en ik heb al van meerdere mensen uit mijn omgeving begrepen dat ze grááág willen testen haha. So, this story will be continued!