Ik ben op zoek naar een nieuwe sport. Na een hele poos gebuikdanst te hebben, hield dat op. Niet door mij overigens, maar mijn danslerares hield het voor gezien. Zelf ben ik natuurlijk na de zomer ruim 9 maand zoet geweest met het herstellen van gescheurde enkelbanden, verschoven rugwervels en een zeer pijnlijke nek, dus ik lig er al even uit.
Nu ben ik al vol goede moed begonnen aan hardlopen/joggen, en dat gaat ook wel weer redelijk moet ik zeggen, maar ’s avonds laat in een park rennen (en dan met de nadruk op ’s avonds LAAT, want vrouwen die met hoofddoek op klaarlichte dag in een dure buurt rondrennen worden soms wat vreemd aangekeken door de rest, don’t ask me why) is ook niet alles. Sowieso moet ik eerst maar eens een fatsoenlijke sporthoofddoek aanschaffen –ja, die zijn er!-  want dit wat ik nu heb plakt behoorlijk als het warm en zweterig wordt, maar dat terzijde.

Nu wil Britt ook weer gaan sporten, en gisteren zaten we met onze ouders in de tuin te filosoferen over wat het dan moest gaan worden. Beide ouders zagen ons sport idee wel zitten en dachten druk mee. Basketbal? Voetbal? Misschien volleybal? Of is er nog een andere leuke teamsport overpeinsde mijn moeder. Britt en ik keken elkaar al zuchtend aan. Nu moet je weten, mijn zus heeft veel kenmerken van ADD/ADHD en krijgt binnenkort de officiële diagnose, en mijn psychologe en ik waren het er ook al eens, ook al zijn mijn onderzoeken pas 7 Juli, 90% kans dat daar in elk geval ADD uit gaat komen. Wat specifiek voor ADD/ADHD mensen is, is dat ze graag solistisch werken, en zeker niet in groepsverband. Dus, na een diepe zucht kwam er twee keer het antwoord uit: We willen niet op een teamsport, dat wordt niets. Vragende blikken van ouders natuurlijk dus het werd tijd voor nadere uitleg. Hier de opsomming:

1. Ik wil alles op mijn manier kunnen doen, dat kan niet in een team.
2. Als ik aan het sporten ben is het behoorlijk vervelend als anderen in een team voor je voeten lopen, want dan moet ik ook nog over hun nadenken, wat zij gaan doen, terwijl ik het al moeilijk heb met de concentratie bij mezelf houden.
3. Straks willen zij links, ik rechts, daar word ik nogal geprikkeld van.
4. Die mensen willen ook hun zegje en dingetje doen, en daar word ik zo onrustig van
5. En last but not least, en daar kwam het bijna gelijktijdig uit twee monden in koor: Het is gewoon irritant!

Dus nee, een teamsport wordt het niet, dat is al duidelijk. Britt is er nog niet over uit, want die wil eigenlijk d’r energie en agressie kwijt kunnen in een sport, maar onze ouders zien een echte vechtsport nog niet helemaal zitten geloof ik, dus ik kwam met capoeira, wat en stoer is, en met vecht bewegingen, en dans. Maar daar moest ze nog over nadenken. Ik zelf heb besloten dat ik in elk geval aan yoga ga beginnen (ooit in een diep verleden toen ik nog op fitness zat deed ik ook graag mee aan de body balance lessen, en die bevielen wel) om zo weer wat soepeler te worden, en hopelijk ook wat rust te vinden. Bovendien zit de yoga studio om de hoek, en dat is voor een drukke student ook wel een pluspunt. Verder nog geen idee wat ik wil, fitness niet, want dat vind ik zo saai… Eigenlijk wil ik gewoon weer gaan dansen, maar wat? Na ballet, streetdance/hiphop, stijldansen, buikdansen ben ik een beetje zonder ideeën. Maar ik google nog wel even verder, wie weet kom ik nog wel iets nieuws, leuks, en vooral solistisch tegen!

Ik vertoon studie-ontwijkend-gedrag, which is not good! Ik moet echt, echt, eeeeecht! mijn stageopdracht afmaken en een eindgesprek in plannen met m’n stagebegeleider maar ik krijg mezelf er gewoon niet toe gezet. Gisteren had ik me voorgenomen om het nu echt eens af te gaan maken, maar toen deed het internet het weer niet. Haha, lekker excuus, maar de KPN deed het bij m’n ouders niet zo best. Nu was ook vanmiddag het plan aan ‘t werk te gaan, maar de MTV Weekend Break “Run’s House” is zo leuk om te kijken.. Dus, dit wordt helemaal niets, dat weet ik nu al. Misschien straks na het eten nog maar eens een nieuwe ronde, nieuwe kansen

Dat was het eerste wat mij in de nacht van zaterdag op zondag werd verteld. Want, ik ben sinds 21 Juni 0.00 uur 20 jaar oud. Time flies, want ik herinner me m’n 18e verjaardag nog als gister.
Vrijdag de 19e was ook mijn pappa jarig, en daarom is het zaterdag uitgebreid gevierd. Ik had zaterdag ook nog een trouwfeest van een goede vriendin overdag, dus vrijdag avond had ik de cadeaus van m’n ouders en zusjes al gehad, en ’s avonds dus het feestje. Ontzettend gezellig! Gisteren was ik dan echt jarig, en toen kwam Zakarija gezellig op bezoek. Later zijn we nog bij zijn zus wezen eten. Al met al een top weekendje. Ook het trouwfeest van mijn vriendinnetje, Tammy was super. Vorige week maandag is ze getrouwt met alle familie er bij, en nu dus nog een feest met alle vriendinnen. Veel bekenden, enorm druk, veel tranen bij de bruid zelf vanwege alle lieve woorden (want de weg naar deze bruiloft is geen makkelijke geweest, 2 jaar knokken om geaccepteerd te worden is zeker niet niets, maar was het wel waard) maar om het maar op z’n brabands te zeggen: “kei gezellig”. Helaas wat slecht weer, en door alle drukte binnen weinig tijd voor foto’s, maar ik zal er nog wel 1 regelen van m’n outfit, die komt dus nog.
Voor nu, alleen een foto van m’n cadeaus:

Een “Pip” tas, kleine make up tas van Pip, het boek “Schaduw van de Wind”, het boek “Decksels” van de collums van Daphne Deckers, 2 blouzen, “She” van “Armani”, heel veel chocolade, H&M cadeaubon en verder geld. I’m spoiled